[irina13]

Андрей Ширяев. Веер, бамбуковый ветер...



Веер, бамбукавы вецер, нацягнуты шоўк,
Хлопчык чытае ў голас бяссмертны сцiшок.

Тысячу год ён прыходзіць па рысках краўца,
Мацае дзеўчына лiст i не бачыць хлапца.

Вецер трымае паветра. Паветра гарыць,
Губы з чарамi слоў не заменяць санскрыт.

Тае бурштын на далонi за чорнай ракой,
Часам зруйнованы словы на мове нямой.

Дзеучына слухае. П'е i не можа напiцца,
Хлопчык чытае. Па шоўку сцякае жывiца.


Сяргей Брандт, 01.11.2013

Добавлено через 8 минут
Андрей Ширяев. Две ложки эвкалиптового мёда...


Две лыжкi эўкалiптавага мёду
Паверх хваробы, каб не растрасцi.
Змягчыць галосныя, прыбiць да небa,
Надвор'е гадкае. Трымаеш - адпусцi.

Куды-небудзь, за невядомым жахам,
Далей ад роднага, яшчэ адзiн глыток.
Вулкан прадыхаўся, спаўзло па дахам
Iспанскiм хрыплаватым раўчуком.

Самнабулiчны, як нажом па сУкне,
Нос, вушы, горла - злеплены ў ком.
Не даматканым звяжуць моцна рукi,
Праклятым экзатычным парашком.

Лацiнахрыплая вульгарная ангiна,
Аптэчны гук на незнаёмы горкi смак.
Ад кукурузы жорсткай i да какаiна,
А горы на латынi... прамаўчаць.

Сяргей Брандт, 31.10.2013